(ШИГЫРЬ)
Күзе ачылган песи баласына
Мәгърур Арысланны күрсәткәннәр:
– Арысланнар – синең ырудаш ул,
Тик саграк бул, – диеп кисәткәннәр.
– Күрәсеңме, күз карашы нинди?!
Җәнлекләрнең падишаһы мин, ди.
Утыруын кара, торышларын,
Җиңүчедәй муен борышларын!..
Нәни песи, хәвеф-мазар сизми,
Алпан-тилпән киткән аңа табан.
Арыслан тик берне ыр-р-лап куйган
– Һушын җуйган безнең песи-олан.
Исен җыеп, куркулары узгач,
Зурлар кебек уйлап куйган ди ул:
– Мин беркайчан болай усал булмам,
Читлекләрдә тормам, – дигән ди ул.
Нет комментариев